Wat is de overeenkomst tussen Den Haag en de Indonesische hoofdstad Jakarta? Wie zijn pen in gif doopt, schrijft: in geen van beide steden wil je wezen.

Zoiets zal ik nooit beweren, zeker niet nu ik zelf in Jakarta ben. Vanavond treed ik hier op voor de Nederlandse gemeenschap, in het gebouw van de ambassade. Zojuist ben ik er geweest voor de soundcheck; naast de poster met de aankondiging van mijn optreden hing een pamflet van de Haagse hogeschool, om Indonesische studenten naar de hofstad te lokken. Overigens wordt de Haagse hogeschool hier doodleuk 'The Hague University' genoemd, wat volgens mij een grove leugen is. Maar alles wordt uit de kast getrokken om bezoekers naar Den Haag te lokken.

De gastvrijheid aan bezoekers van Den Haag moet flink worden verbeterd, zo lees ik. Dat begint met een nieuwe slogan - aha, alweer een slogan: 'Be my guest!'. Een reclamekreet in de gebiedende wijs met een uitroepteken, dat klinkt niet echt gastvrij. Op onze treinstations komen 'cityhosts' te staan, met een bakfiets. Hier in Jakarta stikt het ook van de mensen met een bakfiets. Ze willen je allemaal de weg wijzen, voor een gastvrij tarief. We krijgen 'greeters'. Greeters zijn 'gewone' burgers die toeristen gratis en voor niks typisch Haagse plekjes laten zien. Dit idee is gejat uit Chicago, waar het geen succes was: niet zo vreemd, want er zijn daar natuurlijk geen typisch Haagse plekjes.

Een tapijt aan maatregelen wordt de komende jaren over Den Haag uitgerold: er komt een nieuwe bewegwijzering, een keurmerk voor taxi's, er worden zelfs gastvrijheidstrainingen gegeven op Haagse scholen. Allemaal leuk en aardig, maar ik vrees dat het idee gedoemd is om te mislukken. De gemiddelde Hagenees heeft al te veel ellende aan ze kop om ook nog eens leuk te gaan lopen doen tegen toeristen. En als we leuk doen, doen we dat wel vanuit eigen beweging. Van Aartsen roept dat iedere Hagenees ambassadeur moet worden van zijn stad. Wel, ik doe mijn best. Ik verkondig het Haagse woord vanavond, op de ambassade in Jakarta. Als ik nou nog geen ereburger wordt, weet ik het ook niet meer.